رياست دانشگاه اصفهان شماری ازدانشجويان اصفهان را افرادي رواني وعقده اي ناميد

چهارشنبه شب گذشته دانشجويان اصفهان در پي پيدا شدن سوسك در غذاي خود دست به اعتراض زدند.چهارشنبه 26 ارديبهشت در پي مشاهده سوسك در غذاي دانشجويان خوابگاهي، دانشجويان خوابگاه دانشگاه اصفهان شرو ع به اعترض كردند . با شدت يافتن اعتراضات صنفي دانشجويان ، بر تعداد دانشجوياني لحظه به لحظه افزوده مي شد . گسترش اعتراضات دانشجويان باعث حضور مسولين و مقامات مربوطه در بين آنها  شده  و با توجه به اينكه مقامات دانشگاه ناتوان از پاسخگويي به اعتراضات دانشجویان بودند معاونت دانشجويي دانشگاه اصفهان در بين دانشجويان معترض حاضر شد دامنه اعترضات با حضور اين مقام مسول گسترش یافت و دانشجويان با  این استدلال كه دكتر بيدهندي معاونت دانشجويي دانشگاه در پی توجیه  حادثه پيش آمده است با حركت به سمت تالار شريعتي  به حركت خود ادامه دادند .

در همان حال كه در خوابگاه رجائي دانشگاه اصفهان دانشجويان به وضع خوابگاه و كيفيت بد غذاي طبخ شده اعتراض  و خواست هاي صنفي خود را از مسولان مطالبه   می كردند ، در تالار شريعتي جشني بر پابود كه به مناسبت هفته خوابگاه ها با حضور يكي از بازيگران و خوانندگان مطرح در سیما صورت میگرفت ...

هیاهو برای هیچ

چهارشنبه این هفته،‌ اعضای بسیج دانشجویی جمله‌هایی را روی مقوا نوشته بودند و دنبال هم به ستون‌های مصلای دانشگاه چسبانده بودند. چهار نمونه‌ی آن را در زیر آورده‌ام :

«هنوز سیا‌هپوش توهین به پیامبر گرامی اسلام در روزنامه‌های دانمارکی هستیم»

چقدر این جمله‌ کلیشه‌ای شده است. حال آدم را به هم می‌زند. اصلا چه کسی دیگر یادش مانده؟ کی برای آن لباس سیاه تنش کرده؟ مصداق بارز ریاکاری. آدم یاد روضه‌ها می‌افتد که مداح‌ با صدای بغزدار و هق‌هق دروغین روضه می‌خواند و صدها نفر نشسته‌اند و این «کاسبی» را نگاه می‌کنند.

«و حالا یک بار دیگر اهانت نشریات دانشجویی دانشگاه امیرکبیر به ساحت مقدس ائمه‌ی اطهار و پیامبر اکرم»

تا الان معلوم نیست این نشریه خودش چیزی نوشته است یا کسانی با لوگوی نشریه، مطالبی چاپ کرده‌اند. ولی جدای از این، یک نشریه بوده نه نشریات ! پس زمینه‌ی ذهن این بسیجی‌ها دشمنی با همه‌ی نشریات است.

«گوشه‌ای از نوشته‌ی این نشریه: علی نه نور بود، نه معصوم بود، او هم مثل دیگر انسان‌ها خطا می‌کرد. پیامبر هم همین‌طور بود»

در حوزه‌ی نقد درون دینی، این حرف را قبلا کسان دیگری هم گفته‌اند و لااقل 95 درصد جامعه مسلمانان، که سنی هستند در مورد علی، معتقد به این حرفند.  در مورد پیامبر اسلام همین طور. برای نمونه‌  سروش (در مقاله‌ی بسط تجربه‌ی نبوی) یا فاطمه مرنیسی، فمینیست مراکشی (در کتاب ترجمه شده و البته توقیف شده‌ی «زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش») این حرف را گفته‌اند. و البته موافقان و مخالفان نظری خودشان را دارند.

خارج از چارچوب اسلام که دیگر بماند. 

«اما این بار ساکت نمی‌نشینیم»

یک سؤال ساده : یعنی چه کار می‌کنید؟

وای اگر خامنه‌ای حکم جهادم دهد . . . صفا می‌کنم!

فکرش را بکنید اداره‌ی امور فرهنگی دانشگاه اصفهان روی پرده‌ای نوشته است : «وای اگر خامنه‌ای حکم جهادم دهد . . . لشکر دشمن نتواند که جوابم دهد»

نهاد فرهنگی دانشگاه، آرزوی جهاد و لشکرکشی دارد.

کانون مهندسی فرهنگی !

اداره امور فرهنگی دانشگاه به تازگی اطلاعیه‌ی فراخوان اعضا برای راه اندازی کانون مهندسی فرهنگی  داده است.

معلوم نیست مهنسی فرهنگی چه معنی‌ای دارد؟ آیا معادل Cultural Engineering‌ است؟ من که چنین چیزی را در هیچ دایره المعارفی پیدا نکردم.

انگار این عقده‌ی دکتر و مهندس شدن هم بدجوری سر دل بعضی‌ها مانده است. مشتی از اساتید گروه‌های الهیات و معارف که البته هر کدام برای خودشان دکتری هستند،‌ راه افتاده‌اند که «مهندسی فرهنگی» در دانشگاه راه بیندازند. از تولید کردن اندیشه ناتوان‌اند پس بهتر می‌دانند با کلنگ افکارشان را در ذهن بقیه فرو کنند.

از توزیع نشریه‌ی «ایرانی» جلوگیری شد

خبر رسیده که از توزیع نشریه‌ی «ایرانی»، کار بچه‌های دانشکده ادبیات جلوگیری شده است و از آن‌ها خواسته‌اند که محتوای بخش‌هایی را عوض کنند. هنوز از چند و چون این خبر اطلاعی نداریم ولی در هر صورت، این به معنی اعمال سانسور و فشار است. طبق اسانامه‌ی نشریات دانشجویی تا پیش از انتشار و توزیع، هیچ مسئولی حق دخالت در محتوای نشریات را ندارد. همین طور طبق قانون مطبوعات، این کار مدیر امور فرهنگی،‌ 6 ماه تا یک سال انفصال از خدمت برایش به دنبال دارد.

حالا این که پشت «مطیع»، مدیر جدید امور فرهنگی، به کجا گرم هست که این کار را انجام داده و اینکه این قانون‌ها چقدر رعایت می‌شود بحث دیگری است.

ما اگر از پشت کوه هم آمدیم با هلیکوپتر آمدیم !

فکر می کنم تقریبا همه در دانشگاه به اظهارات عجیب «رامشت»، رییس دانشگاه، عادت کرده‌اند. رامشت هر چند وقت یک بار توی یک مصاحبه یک گاف می‌دهد –البته از نظر ما، نه ایشان که به حرف‌های خودش ایمان دارد. چند وقت پیش از ایشان پرسیده بودند چرا در حوزه‌ی فرهنگ این قدر در دانشگاه انفعال دارند و همه‌اش برنامه‌ی سخنرانی است و روضه و .... رامشت گفته بود : «کار فرهنگی فقط با حرف زدن درست می‌شود . . . مگر انبیا غیر از حرف زدن کار دیگری هم می‌کردند؟ تازه موسی حرف زدن هم بلد نبود».

تازگی‌ها هم در یک جلسه‌ی دانشجویی از او در مورد 80-70 دوربین مدار بسته‌ای پرسیده‌اند که گفته می‌شود در محوطه‌ی دانشگاه و راهروهای دانشکده‌ها کار گذاشته‌اند. و گفته «بعضی‌ها که از پشت کوه آمده‌اند فکر می‌کنند این‌ها برای چه چیز است، این‌ها برای امنیت  اموال دانشگاه است».

این حرف دو نکته دارد: یکی این که رامشت وجود دوربین‌ها را تکذیب نکرده. دوم این که می‌ترسیم اموال دانشگاه شامل دخترها (همان ناموس مردم که امانت پیش رییس دانشگاه است) هم باشد.

 الگانس نیروی انتظامی در دانشگاه چه می‌کرد؟

یکی دو هفته پیش نشریه دانشجویی «آزاد» خبر داد یک خودروی الگانس نیروی انتظامی در محوطه‌ی دانشگاه تردد داشته است. در شماره‌ی این هفته‌ی «آزاد» هم نوشته بود مسئولان هنوز به سؤال نشریه در این مورد پاسخ نداده‌اند. طبق قانونی که بعد از قضایای کوی دانشگاه تصویب شد، نیروی انتظامی حق ورود به داخل دانشگاه را ندارد.

وبلاگ شکوه آزادی  (یکی از دانشجوهای گروه مشاوره) در مورد حضور ده نمکی در دانشگاه مطلبی نوشته. قسمت‌هایی از آن را اینجا می‌آوریم :

"سه شنبه هفته پیش ، ده نمکی اومده بود دانشگاه ما؛ از طرف بسیج و دو ساعت و نیمی این جلسه پرسش و پاسخ و نقد فیلم" اخراجی ها" طول کشید که البته ما دیر رسیدیم و فقط 45 دقیقه اش رو بودیم ولی همچین شلوغ بود که اصلا نمیشد وارد سالن شد اونم تالاری که دو طبقه بود . تازه بیرون سالن هم کلی ادم وایساده بود و از طریق تلویزیون داشتن جلسه رو نگاه میکردن .

یه پسری رفت بالای سن و گفت شما گفتین این صحنه ای که مجید(شخصیت اصلی فیلم که یه لات بوده و به خاطر دختر مورد علاقه اش میره جبهه) میخواد بره روی مین ها برای پاکسازی، نشون دهنده تکامل تحول پیدا کردنشه ولی این ، خیلی باور پذیر نیست و خیلی هم ناگهانی یه یعنی در طول فیلم اصلا این نشون داده نشده و بعد این صحنه هم دیگه نشون داده نمیشه مثلا (توجه کنید، فقط یه مثاله) فیلم های کمال تبریزی مثل "مارمولک " و "لیلی با من است" از این نظر و نشان دادن تحول پیدا کردن این آدم خیلی باور پذیرتر و به تدریج اتفاق میافته ولی این آقای ده نمکی این مثال رو گرفت و کلی گفت آره شما همش من رو با تبریزی و ملاقلی پور مقایسه میکنین و همش من رو می کوبین. اون وقتا هم که من نشریه چاپ میکردم نشریه من رو بستن گفتن تند و تیز مینویسی. فیلم میسازم میگم تند و تیز میسازی. چون منم این رو میگن ها، هر کی دیگه این فیلم رو ساخته بود می گفتن آفرین بارک اله.... آخرای حرفاش بود گفت آره من خودم نشریه ام رو بستم دیدم خیلی جنجال به پا میکنه گفتم ببندم بهتره. . . ."

". . . به هرحال من که از این فیلم خوشم نمیاد با اینکه شاید خنده دار بود ولی فکر کردم آخه این چه کاریه که آدم چون وقت نداره مین ها رو خنثی کنه خودش بپره رو مین ها؟ یا آخه این چه جنگی یه که توش این همه آدم مخصوصا این همه بچه باید توش کشته بشن؟" 

حضور مسعود ده نمکی دردانشگاه باعث شد که برخی ازدیدگاهها دوباره موردبررسی قرار گیرند.او که به عنوان کارگردان فیلم اخراجی ها درروزسه شنبه چهارم اردیبهشت درین دانشگاه سخنرانی می نمود،مورداعتراض بسیاری ازفعالان دانشجویی قرارگرفت.آنان از وی درباره کارهایش درگذشته سوال کرده ونظرات سیاسی اش رابه نقد کشیدند.لیکن نکته قابل توجه تشویق کردن دانشجویان درهمه حال بود،طوری که چه موافقان وچه مخالفان اورا حمایت می نمودند. 

  RSS