خبرنامه آزادی و برابری : رفیق بهزاد باقری امروز ساعاتی پیش با تودیع قرار وثیقه ١٠٠ میلیون تومانی از زندان اوین آزاد شد. رفیق بهزاد ٢٤ دی ماه بازداشت شده بود و تا امروز به مدت ٥٩ روز در بند ٢٠٩ اطلاعات به سر میبرد.

آزادی بهزاد عزیز را به آزادیخواهان، به خانواده عزیزش و به خود بهزاد عزیز تبریک میگوﺌیم

بهزاد جان به جمع یاران خوش آمدی

خبر نامه آزادی و برابری: طبق خبری که هم اکنون به دست ما رسید، نیروهای امنیتی با متوجه شدن پخش خبر انتقال رفقا بهروز کریمی زاده،  پیمان پیران، علی کانتوری و فرهاد حاجی میرزایی در سایت های خبری، آنها را امشب به زندان اوین بازگردانده اند.

هم اکنون رفقا مجددا در بند ٢٠٩ هستند. رفیق علی کانتوری را مستقیما مجددا به قرنطینه فرستاده اند و رفیق فرهاد حاجی میرزایی را به جایی که اطلاع دقیقی از آن هنوز نداریم.

خبرنامه امیرکبیر: برخوردهای حراست دانشگاه علامه طباطبائی با فعالان دانشجویی این دانشگاه با بازداشت سعید فیض الله زاده، دانشجوی تعلیقی دانشکده ادبیات وارد فاز جدیدی شده است.

 سعید فیض الله زاده، عضو انجمن اسلامی دانشکده ادبیات که پیش تر از سوی کمیته انضباطی این دانشگاه به چهار ترم محرومیت از تحصیل محکوم شده و در یک سال گذشته به دانشگاه ممنوع الورود بود، روز یکشنبه ۱۱ اسفندماه در نزدیکی دانشکده ادبیات توسط پلیس امنیت دستگیر شد. وی با شکایت “سیدی” رئیس حراست کل دانشگاه علامه  و پیگیری های”دهقان” از معاونان حراست، به دادگاه انقلاب منتقل شده و سپس با قرار قاضی موسوی به اندرزگاه هفت زندان اوین منتقل شده است.

سعید فیض الله زاده طی تماس هایی که با خانواده خود داشته است، از پیگیری حراست دانشگاه برای فشار به او، و از بازجویی خود توسط مسئولان حراست خبر داده است. این برای اولین بار است که مسئولان حراست یک دانشگاه به دلیل مشکلات و درگیری های شخصی از یک دانشجو به مراجع قضایی شکایت می کند. لازم به ذکر است سیدی و دهقان در روزهای اولیه بازداشت فیض الله زاده به زندان اوین رفته و او را بازجویی کرده اند.

کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید) گزارش تازه ای از وضعیت دانشجویان چپ در زندان و شکنجه های اعمال شده بر آن ها منتشر کرده است. در مقدمه ی این گزارش آمده است: «بنا به اخبار رسیده از طرف دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب و با توجه به پیگیری موضوع و تایید صحت خبر از سوی چند تن از فعالان برجسته چپ دانشجویی متاسفانه خیر ذیل با اطمینان کامل از صحت و سقم آن منتشر می شود.». در این گزارش همچنین قید شده است که پنج نفر از دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب که اخیرا از زندان آزاد شده اند، محتویات آن را تایید کرده اند:

 نیروهای وزارت اطلاعات ایران که کنترل بند ۲۰۹ زندان اوین را در دست دارند به روشهای غیر انسانی به منظور سرکوب جنبشهای آزادیخواهانه و برابری طالبانه، روی آورده اند. بعد از بازداشت سری دوم دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب، نیروهای وزارت اطلاعات برای گرفتن زهر چشم از زندانیان تازه وارد و به منظور تحقیر آنان اقدام به برپایی جشن تولد برای یکی از دانشجویان می کنند و همه دانشجویان چپ را مجبور به شرکت در این نمایش می کنند.

 در میانه این مراسم و در حالی که دانشجویان سعی داشته اند مخفیانه و با نجوا از حال و روز هم مطلع شوند بهروز کریمی زاده و پیمان پیران دو تن از برجسته ترین نیروهای چپ دانشجویی با چشم بند به میان جمع آورده می شوند. با برداشته شدن چشمبند و مشخص شدن چهره این دو زندانی سیاسی موجی از بهت و غم همگان را فرا می گیرد. اوضاع ظاهری و وضعیت جسمانی این دو نفر به قدری رقت اگیز و اسفبار بوده است که تعدادی از دانشجویان بازداشت شده بی اختیار گریه کرده اند. به گفته یکی از دانشجویان دانشگاه تهران هنگامی یکی از دانشجویان زندانی که سعی داشته است در گوش بهروز کریمی زاده به نجوا مطلبی را بیان کند با خنده ی تلخ این فعال دانشجویی روبه رو شده و رو به دانشجوی زمزمه کننده بیان کرده است که قادر به شنیدن نیست و اگر مطلبی دارد در گوش راست وی گفته شود.

دستهای بهروز کریمی زاده تا آنجا که از آستین بیرون بوده مملو از اثر خاموش کردن سیگار بر بدن بوده است و این صحنه وقتی کامل می شود که دانشجویان زندانی متوجه نوع راه رفتن پیمان پیران شده اند.

پیمان پیران تقریبا به جای راه رفتن بر روی زمین می خزیده است و به جای بلند کردن پاها در هنگام گام برداشتن به هر دو پای خود را بر روی زمین می کشیده است. در میانه این به اصلاح جشن تولد پیمان پیران به یکی از دانشجویان دانشگاه علامه گفته است که کف و مچ هر دو پایش بر اثر ضربات کابل مجروح شده است.

 متاسفانه به دلیل رعب و وحشت حاصل از فشارهای دهشتناک نیروهای امنیتی ایران بر دانشجویانی که در روزهای گذشته آزاد شده اند هیچ یک از این دانشجویان حاضر به انجام مصاحبه و یا مطرح کردن کامل آنچه که بر آنان رفته است نیست و حتی محکم ترین این دانشجویان در جواب هر سوال از وضعیت زندان و نوع شکنجه ها تنها به گریه کردن اکتفا می کنند.

 خبر وضعیت بهروز کریمی زاده و پیمان پیران مربوط به ۲۰ روز پیش بوده و هنگامی مطرح می شود که دو تن از دانشجویان در جلسه ای خصوصی با گریه و نفسهای بریده شده آن را به زبان می آورند و پس از پیگیری شدید تنی چند از حاضران در جلسه و تایید شدن خبر از سوی حاضران در جشن تولد وزارت اطلاعات اکنون به صورت عمومی منتشر می شود. اما متاسفانه این تنها گوشه کوچکی و ناچیز از یک واقعیت تراژیک و تکان دهنده است که شاهدان عینی آن از زیر بار بیان تمام آن شانه خالی می کنند.

از تمامی آزادیخواهان و برابری طلبان جهان درخواست می کنیم نسبت به رفتارهای مغایر با حقوق بشر رژیم جمهوری اسلامی سکوت نکرده و برای آزادی تمامی زندانیان عقیده و بیان که در زندانهای جمهوری اسلامی تحت رفتارهای غیر انسانی به سر می برند تلاش کنند.

 « امضاء کتبی ۵ نفر از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب محفوظ است »

خبرنامه امیرکبیر: صادق شجاعی، دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی و دانشجوی محروم از تحصیل این دانشگاه، به دنبال محکومیت در کمیته انضباطی نامه سرگشاده ای را خطاب به شریعتی رییس انتصابی این دانشگاه منتشر کرده است. متن این نامه به شرح زیر است:

 گــــوئیــــا بـــــاور نمــــی‌دارنــــد روز داوری کاین همه قلــب و دغـــل در کار داور می‌کنند

یارب این نو دولتان را با خر خودشان نشان کـاین همه ناز از غلام ترک و استر می‌کنند

 با سلام به تمام آزادی‌خواهان، آزاد اندیشان و راست‌گویان گیتی

 آقای شریعتی؛ رئیس دانشگاه علامه طباطبایی بزرگ‌ترین دانشگاه علوم انسانی خاورمیانه

 این برای دومین بار پیاپی است که صابون کمیته‌ی انضباطی شما به تن من می خورد. این بار رأی به دو ترم منع موقت از تحصیل با احتساب در سنوات در حالی برای من صادر می‌شود که در طول ترم گذشته لحظه‌یی در دانشکده حضور نداشته‌ام؛ با این دلیل ساده که حراست دانشگاه شما مرا ممنوع الورود کرده بود.

 آقای شریعتی یا کمیته‌ی انضباطی دروغ می‌گوید یا منابعی که کمیته به آن‌ها استناد می‌کند؛ یکی از از این منابع آن‌گونه که در حکم من گفته شده است، مسئولان دانشکده هستند. اگر تنها یک نفر از مسئولان دانشکده، چه رئیس، چه معاون آموزشی، چه حراست و …، در ترم گذشته با من روبه رو شده باشد، نه تنها دو ترم تعلیق را می‌پذیرم که به اخراج از دانشگاه نیز گردن می‌نهم.

 خوب می‌دانم و امیدوارم شما هم خوب بدانید که این حکم و حکم‌های مشابهی که در ادامه شرح‌اش را خواهم داد، تنها گریبان دانش‌جویان منتقد به عمل‌کرد غیر قابل دفاع دانشگاه را می‌گیرد.

آقای شریعتی نه خاطره‌ی تصویر ماه با انداختن سنگ در آن پاک می شود و نه عشق به آزادی با احکام کمیته‌ی انضباطی از ذهن دانشجویان. آگاه باشید که با بزرگ‌تر شدن سنگ‌ها امواج بزرگ‌تری هم به خروش می‌آیند.

 آقای شریعتی دیر می‌شود، به خود بیایید.

آقای شریعتی شما بی‌شک رکورد دارید؛ گمان نکنم در هیچ دورانی، در هیچ دانشگاهی و در هیچ کجای عالم رئیس دانشگاهی، در مدت کمتر از یک سال حکم به ده‌ها ترم تعلیق برای ده‌ها دانشجویش، آن هم دانشجویانی که تنها دغدغه آزادی‌های آکادمیک و برخورداری از حقوق خود دارند، داده باشد. بر کدام آیین و مرامی گرفتن حق تحصیل از دانش‌جو انصاف است.

 آقای شریعتی! صادق باشید و یک بار به‌طور رسمی در بخش‌نامه‌یی ابلاغ کنید که حاضر به تحمل دانشجوی مخالف در دانشگاه نیستید. بگویید هر دانشجویی که مخالف من است از دانشگاه برود تا هم تکلیف ما زودتر روشن شود و هم تکلیف شما.

 آقای شریعتی! بار این ننگ به عهده شماست. جقوق پایمال شده‌ دانشجویان و گرفتن رضایت و حلالیت از آن‌ها برذمه شماست. دیر می‌شود آقای شریعتی! به خود بیایید.

 دانشجویان دانش‌گاهی که شما ریاست‌اش را به عهده دارید در این مدت بارها زندان را تجربه کرده‌اند چه کرده‌اید برای‌شان؟ متاسف می‌شوم که می‌بینم نه تنها پی‌گیری از وضعیت‌شان نکرده‌اید، حال دانشگاه هم شاکی دانشجویی ست که جرم‌اش درخواست حق خود است. سعید فیض‌الله زاده را می‌گویم، می‌دانید؟

کمیته انضباطی با همان دستگاه سرکوب، تنها در یک مرتبه به عنوان عیدی ۱۷ ترم تعلیق به دانشجویان علامه داد. رئیس دانشگاه بدانید و آگاه باشید وقت دانشجویان تنگ است و چون ریاست رئیسان انتصابی ربطی به بالاترها ندارد.

آقای شریعتی دیر شده است، به خود بیایید.

صادق شجاعی

خبرنامه امیر کبیر: نزدیک یک سال است فرزندان بیگناهمان در زندانند

خانواده‌های مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری سه دانشجوی دانشگاه امیرکبیر که با وجود تودیع وثیقه 80 میلیون تومانی همچنان مقام‌های مسئول از آزادی آنان سر باز می‌زنند، با نوشتن نامه‌ای به رییس قوه قضائیه، رعایت قانون را در خصوص فرزندانشان خواستار شدند. / اکنون بالغ بر یک سال است که فرزندان‌مان به جرمی که دادستان مدعی آن بوده و دادگاه آن را نپذیرفته در زندان بسر می‌برند. ما نمی‌دانیم این ظلم را به که گوییم و داد از که ستانیم. / این رنجنامه خانواده‌هایی است که به‌رغم قانون‌شکنی‌های متعدد مهر سکوت بر لب داشته‌اند و سخن خویش فرو خوردند. / در شرایطی که زندانیان مواد مخدر و خطرناک را با وثیقه آزاد می‌کنند، چگونه می‌توان پذیرفت که با وجود اخذ وثیقه از این دانشجویان در حال تحصیل آنان را خلاص نمی‌دارند. / بیاییم به خاطر مسوولیت، به پاسخ وجدان، به احترام قانون، به نگرش انسانی، سوال کنیم که چرا دادگاه تجدیدنظر پرونده را پس از اخذ آخرین دفاع و ختم جلسه همچنان بی‌تصمیم نگه داشته است.

مراسم گرامیداشت روز جهانی زن ، 8 مارس ، ظهر روز سه شنبه در دانشگاه اصفهان برگزار شد.

زن ، 8 مارس

 در این مراسم که با حضور دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب برگزار شد 2 تن از دانشجویان به سخنرانی پرداختند و تبعیض های جنسیتی را محکوم کردند. اعتراض به صدور قرار های سنگین برای دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در بند، اعتراض به انتقال بهروز کریمی زاده به بند عمومی، اعتراض به صدور حکم اعدام برای فعالین مدنی به خصوص فرزاد کمانگر معلم آزادیخواه کامیارانی و ... دیگر موضوعاتی بودند که دانشجویان در سخنان خود به آنها پرداختند.

دانشجویان پلاکارد هایی با عناوینی چون : «جهان دیگری ممکن است» ، « برابری، آزادی ، هویت انسانی » ، «قرارهای صادره برای دانشجویان را لغو کنید» ، « صدور حکم اعدام برای فعالین مدنی محکوم است » و ... و همچنین پوسترهایی از بهروز کریمی زاده و فرزاد کمانگر و پوستر 8 مارس دانشجویان آزادیخواه وبرابری طلب را در دست داشتند.

اه

دانشجویان در این مراسم طی یک عمل ابتکاری اقدام به جمع آوری کمک مالی برای تامین وثیقه ی بهروز کریمی زاده نمودند که با استقبال سایر دانشجویان روبرو شد.

این مراسم با خواندن قطعنامه ی صادره از سوی دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب پایان یافت.

قطعنامه ی مراسم 8 مارس دانشگاه اصفهان:

چراغ می کشی و ماهتاب می روید

ستاره می شکنی ، آفتاب می روید

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه اصفهان که آرمانی جز آزادی و برابری برای ساختن یک دنیای بهتر سر لوحه ی کار خود قرار نمی دهند و برای رسیدن به خواست توده ای و تاریخی بر حق خود با صاحبان قدرت و سرمایه وارد مصالحه نمی شوند، تصمیم گرفتند برای روشن شدن افق خود به مناسبت 8 مارس روز جهانی انسانیت ، قطعنامه ای را صادر نمایند که مفاد آن به شرح زیر می باشد:

۱- اساس فعالیت های ما رهایی انسان می باشد ؛ که این خواسته با رهایی کل جامعه پیوندی ناگسستنی دارد.

2-  برابری کامل انسانی و لغو هر گونه آپارتاید جنسی که متاسفانه در حال سرایت به آپارتاید علمی نیز می باشد. ( منظور بحث سهمیه بندی دانشگاه ها براساس جنسیت می باشد.

3- ما مدافع حقوق اساسی جنبش کارگری، معلمان ، پرستاران و دیگر اقشار زحمت کش جامعه می باشیم که در تضاد دایمی با منافع صاحبان قدرت و سرمایه ( که آن را در انحصار خویش دارند) به سرمی برند.

۴- آزادی بدون قید و شرط بیان و پس از بیان یکی از خواسته های اساسی ما می باشد.

۵- ما خواهان برخورداری زنان سرپرست خانواده و خانه دار از بیمه ی بیکاری می باشیم.

۶- آزادی ، رفاه ، بهداشت ، شادی و امنیت حق همه ی انسان هاست.

7- ما خواهان لغو حکم اعدام ، سنگسار ، قصاص و هر گونه خشونت در جامعه می باشیم.

8- حق تعیین سرنوشت ، حق همه ی گروههای انسانی می باشد و هیچ صاحب قدرت و سرمایه و استعمارگری حق تعیین سرنوشت برای آنان را ندارد.

زنده باد آزادی

زنده باد برابری

دانشجویان آزادیخواه وبرابری طلب دانشگاه اصفهان

گیرم که می زنید

 گیرم که می برید

 گیرم که میکشید

 با رویش ناگزیر جوانه ها چه می کنید؟

این بار مسولین دانشگاه اصفهان در آستانه ی روز جهانی زن دست به عملی وقیحانه زدند وبا خلف وعده تلاش درجلوگیری ازپیوند خوردن جنبش دانشجویی آزادیخواهی و برابری طلبی دردانشگاه اصفهان با جنبش زنان و اعتراض به وضع موجود نموده وبه گمان خود سنگ اندازی در مسیر رادیکالیزه شدن جنبش زنان دارند.

مسولین دست نشانده بنگاه های قدرت وسرمایه با عدول از قول خود مبنی بر لغو احکام انضباطی صادره ومشروط کردن تجدید نظرشان بر اینکه دانشجویان محکوم!!! باید رسوایی سکوت را بپذیرند، باردیگر و این بار برای همیشه اثبات کردند که تضاد بین خواست تاریخی وتوده ای آزادی و برابری با خواست بنگاه های قدرت و سرمایه آشتی ناپذیر است و اعتماد به این بنگاه ها آب در هاون کوبیدن؛ این مستبدان گمان می کنند که با سکوت نزدیک به 10 تن از دانشجویان معترض و انتخاب کنج عزلت توسط آنان خواست آزادی و برابری از بین رفته و راه آنان به پایان می رسد. به آنها توصیه می کنیم که به گذشته ای نزدیک نظر بیفکنند تا ببینند که دستگیری بیش از 50 تن از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب نتنها این راه را مسدود نکرد بلکه فریاد آزادی و برابری را در سراسر کشور محکم تر و رساتر ساخت؛ شما با این عمل فقط چهره ی خود را کریه تر ساختید. با حذف 10تن از دانشجویان از اعتراضات پیگیر در راه آزادی و برابری ،جنبش زوال نمی یابد زیرا این خواست به حق بسیار وسیع وگسترده می باشد و ثابت کرده که مبتنی بر فرد نیست. در این روزها با دستگیری و زندان وحتی کشتن تعدادی از فعالین راه آزادی و برابری (چه رسد به حذف تعدادی) نمی توان حرکت گسترده برای این خواست را متوقف ساخت، حتی اگر امروز توانستید برای مقطعی یک شهر یا دانشگاه را خاموش نگه دارید فردا فریاد از چند شهر و دانشگاه دیگر بلند می شود.

این را بدانید که جنبش زنان امروز راه خود را یافته وبه خواستهای حداقلی پسا دوم خردادی بسنده نمی کند وتنها خواستار برابری کامل انسانی و لغو هر گونه آپارتاید جنسی است واز این هم فراتر می رود ودر کنار جنبش کارگری ودانشجویی بدنبال لغو هر گونه بهره کشی و استثمار می باشد که تنها راه نجاتش است.

دستگیری ها، شکنجه ها و سنگ اندازی های نظام مبتنی بر سرمایه نتنها موجب رعب و وحشت جنبش نمی شود بلکه عزم انسان های آزادیخواه و برابری طلب را در راه مبارزاتشان بر علیه بنگاه های قدرت وسرمایه جزم تر می کند و آنها را در راهشان استوار تر می سازد.

این را بدانید اعتراض ومخالفت کارگران، زنان،معلمان و دانشجویان در راه خواست خود محدود به روز و مناسبت نخواهد شد، آنان به هر شکلی که بتوانند هر روز به مبارزه برای دستیابی به خواست بر حق خود یعنی «یک دنیای بهتر» که در آن از آزادی، رفاه اقتصادی و برابری انسانی برخوردار باشند دست می زنند ودر این راه جز زنجیرهایشان چیزی برای از دست دادن نخواهند داشت.

رادیکالیزه شدن جنبش تنها راه رسیدن به پیروزی است و مصالحه وزدوبند با مافیاهای قدرت و سرمایه هیچ دستاوردی را نصیبمان نمی سازد. راه های پسادوم خردادی با در نظر داشتن خواستهای حداقلی چیزی را نصیب جنبش زنان نساخت. تا به امروز در رسیدن به حداقل ها از این عملکردها دفاع کردیم اما هم اینک به این نتیجه رسیدیم که تنها بر خورد رادیکال با مسائل راه حل واقعی است واز مصالحه با بنگاه های قدرت و سرمایه به شدت پرهیز می کنیم واین راه بیهوده ی پسا دوم خردادی را به زباله دان تاریخ می اندازیم.

جنبش زنان می داند که تنها در صورت پیوند با جنبش های رادیکال کارگری و دانشجویی و معلمان می تواند به خواست های بر حق انسانیش برسد.

زنده باد آزادی – زنده باد برابری

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب اصفهان

قبلا اعلام کردیم که دستگاه سرکوب حکومت جمهوری اسلامی قرار بازداشت رفیق بهروز کریمی زاده را به قرار وثیقه ٣٠٠ میلیون تبدیل کرده است. تعیین چنین وثیقه سنگینی تا کنون در تاریخ دستگاه های امنیتی حکومت بی سابقه بوده است. خانواده بهروز با اعتراض به مقدار بالای این قرار وثیقه خواهان کم کردن آن شده اند که با مخالفت مسولین روبرو شده اند.

مسولین امنیتی حکومت اعلام کرده اند که مبلغ ٣٠٠ میلیون باید حداکثر تا ١٠ روز دیگر (٢٠ اسفند برابر با ١٠ مارچ) پرداخت شود، در غیر این صورت بهروز را به بند زندانیان غیرسیاسی منتقل میکنند و دیگر نمیتوانند جان او را تضمین بکنند.

تعیین قرار وثیقه سنگین برای بهروز و بعد انتقال او به بند زندانیان غیر سیاسی و اعلام عدم امنیت جانی او از طرف خود مسولین حکومتی ،توطﺌه ای آشکار برای به خطر انداختن جان رفیق بهروز کریمی زاده است. جمهوری اسلامی مسول جان بهروز است! با شکنجه و سرکوب نتوانستند بهروز را بشکنند، نقشه های اینچنین پلیدی را برایش میکشند.

اعمال وحشیانه دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی در قبال همه رفقای دربند و بخصوص رفیق بهروز با اعتراضات جهانی روبرو شد. این توطﺌه جدید حکومت را هم باید با شکست مواجه کرد.

خانواده رفیق بهروز کریمی زاده امکان تهیه این مبلغ سنگین را به تنهایی ندارند.

جان بهروز در خطر است!

ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب همه شما انسان های آزادیخواه در ایران و جهان را فرامیخوانیم که به ما برای تهیه این مقدار وثیقه کمک کنید. با ما تماس بگیرید!

ما پشتیبانی جز انسانیت و آزادیخواهی نداریم !

زنده باد بهروز کریمی زاده!

زنده باد آزادی

زنده باد برابری

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب دانشگاه های سراسر کشور

با گذشت بیش از ۳ ماه از بازداشت های گسترده دانشجویی فعالان طیف چپ، تعدادی از بازداشت شدگان همچنان در بند ۲۰۹ به سر می برند.

بهروز کریمی زاده دانشجوی اخراجی دانشگاه تهران و پیمان پیران فعال مرتبط با مسائل دانشجویی که در آذرماه از سوی نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شده بودند، همچنان در زندان نگهداری می شوند و با وجود صدور قرار وثیقه برای پیمان پیران، وی به دلیل عدم توانایی در پرداخت آن امکان آزادی را نیافته است.

دادگاه انقلاب برای بهروز کریمی زاده که شب ۱۱ آذرماه در منزلش بازداشت شده بود نیز، قرار وثیقه ۳۰۰ میلیون تومانی صادر کرده است. وی که بنا بر گزارشات رسیده در دوران بازداشت تحت فشارهای شدید روحی و جسمی قرار گرفته است، هم اکنون در سلول های چند نفره بند ۲۰۹ نگهداری می شود.

 این در حالی است که به گفته ی خانواده ی وی، افرادی ناشناس طی هفته های گذشته اقدام به آزار و اذیت اعضای خانواده ی او نموده اند. به گفته برادر این فعال دانشجویی، این افراد یک بار با پاشیدن اسپری به صورت وی، او را داخل صندوق عقب ماشین انداخته و سپس با به انتقالش به کلانتری ۱۴۸ خیابان انقلاب، او را مورد ضرب و شتم قرار داده اند.

برادر بهروز کریمی زاده می گوید:” پس از این اتفاق به کلانتری مراجعه و اعلام کردیم که امنیت جانی نداریم، اما آنها توجهی به گفته های ما نکردند. “

همچنین از بازداشت شدگان دی ماه نیز ،۵ نفرکماکان در بازداشت به سر می برند . سروش دشتستانی، مرتضی خدمتلو، بهزاد باقری، مرتضی خدمتلو و علی کانتوری افرادی هستند که پس از گذشت ۵۰ روز از زمان بازداشت، در شرایط بلاتکلیفی نگهداری می شوند.

بنا بر گزارش های رسیده، خانواده علی کانتوری نیز به مانند خانواده کریمی زاده در طی این مدت مورد آزار و اذیت قرار گرفته اند. به طوریکه برادر وی بارها از سوی نهادهای امنیتی احضار و تحت بازجویی قرار گرفته است. این در حالی است که طبق بخشنامه حقوق شهروندی قوه قضائیه ” تنها شخص متهم در مقابل مقامات قضایی، پاسخگوست، احضار یا جلب بستگان متهم اعم از بستگان دور یا نزدیک ممنوع است.”

موج برخورد با دانشجویان طیف چپ، پس از انتشار فراخوان این دانشجویان برای برگزاری مراسم روز دانشجو در دانشگاه تهران آغاز شد، که طی آن حدود ۵۰ فعال دانشجویی بازداشت و روانه سلول های انفرادی بازداشتگاه ۲۰۹ شدند.

دانشجویان پس از آزادی از فشارهای شدید و شکنجه های جسمی اعمال شده بر خود، جهت تن دادن به اعترافات تلویزیونی خبر دادند. به گفته ی آزاد شدگان، برخورد های فیزیکی حتی دانشجویان دختر بازداشت شده را نیز شامل شده است.

اخبار مربوط به شکنجه دانشجویان طیف چپ در شرایطی مطرح می شود، که پیشتر نیز دانشجویان بازداشت شده دانشگاه امیرکبیر از وجود شکنجه های شدید جسمی در بند ۲۰۹ خبر داده بودند. با این حال دستگاه قضایی با رد ادعاهای دانشجویان اعلام کرد که مدرکی مبنی بر صحت گفته های آنان نیافته است.

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر

 در ادامه ي اعتراضات دانشجويان متحصن تصميم به تشكيل شورايي با حضور 7 دانشجو و 4 نفر از اساتيد كه از طرف متحصنين انتخاب شده اند، براي مذاكره جهت رسيدگي به خواسته شان گرفتند. البته پيش شرط دانشجويان متحصن براي مذاكره، تاكيد بر مهم ترين خواسته شان يعني استعفاي صادقي بوده است. و هم چنين آنها اعلام كردند كه تا رسيدن به خواسته شان تحصن خود را هم زمان با مذاكره اين شورا ادامه خواهند داد. مذاكرات از هم اكنون آغاز شده است.

اساتيد منتخب (دكتر جهانگيري، ‌دكتر خياطيان،‌ دكتر صفوي و دكتر دانشمند) با حضور در جمع دانشجويان متحصن و اعلام حمايت از اين عمل دانشجويان، خواستار انسجام دانشجويان شده و بر لزوم مصونيت متحصنين تأكيد كردند و بر نيت صالح متحصنين صحه گذاشتند.

كميته منتخب دانشجويان نيز به اين شرح مي باشد: سحر يزداني پور، شكوه شكوهي، آرش روستايي، عباس رحمتي، هادي عسگري، اسماعيل جليلوند، سعيد خلعتبري.

شايان ذكر است كه پوريزدان پرست، از اساتيد بسيجي، با حضور مستمر خود از ديروز تا هم اكنون در حاشيه تحصن سعي در دل سرد كردن و پراكنده كردن دانشجويان داشته كه با مقاومت و پاسخ منفي دانشجويان مواجه شده است.

خبرنامه امیرکبیر: بابک زمانیان، عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر، به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و در پی شکایت رئیس دانشگاه از وی، پس از محاکمه در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی، زیر نظر قاضی صلواتی، به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم شد.

از آن جا که بابک زمانیان در زمان حضور محمود احمدی نژاد در دانشگاه امیرکبیر، که اعتراضات گسترده دانشجویان را به همراه داشت، مسئول روابط عمومی انجمن اسلامی بود و وظیفه اطلاع رسانی را در این خصوص بر عهده داشت، تصور می شود یکی از علل اصلی صدور این حکم سنگین برای او، مسئله اطلاع رسانی در خصوص اعتراضات دانشجویان به احمدی نژاد در دانشگاه امیرکبیر بوده است.

 به گزارش خبرنامه امیرکبیر این فعال دانشجویی در اردیبهشت ماه سال جاری در حال عبور از کنار جمعی مالباخته که مقابل مجتمع قضایی مبارزه با مفاسد اقتصادی تجمع کرده بودند، دستگیر شد و پس از مشخص شدن هویتش به بند ۲۰۹ اوین منتقل