"سه شنبه هفته پیش ، ده نمکی اومده بود دانشگاه ما؛ از طرف بسیج و دو ساعت و نیمی این جلسه پرسش و پاسخ و نقد فیلم" اخراجی ها" طول کشید که البته ما دیر رسیدیم و فقط 45 دقیقه اش رو بودیم ولی همچین شلوغ بود که اصلا نمیشد وارد سالن شد اونم تالاری که دو طبقه بود . تازه بیرون سالن هم کلی ادم وایساده بود و از طریق تلویزیون داشتن جلسه رو نگاه میکردن .

یه پسری رفت بالای سن و گفت شما گفتین این صحنه ای که مجید(شخصیت اصلی فیلم که یه لات بوده و به خاطر دختر مورد علاقه اش میره جبهه) میخواد بره روی مین ها برای پاکسازی، نشون دهنده تکامل تحول پیدا کردنشه ولی این ، خیلی باور پذیر نیست و خیلی هم ناگهانی یه یعنی در طول فیلم اصلا این نشون داده نشده و بعد این صحنه هم دیگه نشون داده نمیشه مثلا (توجه کنید، فقط یه مثاله) فیلم های کمال تبریزی مثل "مارمولک " و "لیلی با من است" از این نظر و نشان دادن تحول پیدا کردن این آدم خیلی باور پذیرتر و به تدریج اتفاق میافته ولی این آقای ده نمکی این مثال رو گرفت و کلی گفت آره شما همش من رو با تبریزی و ملاقلی پور مقایسه میکنین و همش من رو می کوبین. اون وقتا هم که من نشریه چاپ میکردم نشریه من رو بستن گفتن تند و تیز مینویسی. فیلم میسازم میگم تند و تیز میسازی. چون منم این رو میگن ها، هر کی دیگه این فیلم رو ساخته بود می گفتن آفرین بارک اله.... آخرای حرفاش بود گفت آره من خودم نشریه ام رو بستم دیدم خیلی جنجال به پا میکنه گفتم ببندم بهتره. . . ."

". . . به هرحال من که از این فیلم خوشم نمیاد با اینکه شاید خنده دار بود ولی فکر کردم آخه این چه کاریه که آدم چون وقت نداره مین ها رو خنثی کنه خودش بپره رو مین ها؟ یا آخه این چه جنگی یه که توش این همه آدم مخصوصا این همه بچه باید توش کشته بشن؟"